Patron

       Historycy zajmujący się średniowieczem w Polsce zgodnie zaliczają Sędziwoja VI Pałukę z Szubina do najwybitniejszych polityków, administratorów i stronników najpierw króla Ludwika Węgierskiego, a potem Władysława Jagiełły.

       Ród Pałuków wywodzi się z czeskiej rodziny Sławnikiewiczów, z tego rodu pochodził również św. Wojciech. Brat św. Wojciecha - Sobibór przybył na dwór Bolesława Chrobrego i jako rycerz walczył jego boku. Za zasługi Sobibór otrzymał dobra ziemskie, założył rodzinę dając początek polskiej generacji Sławnikowiczów. Najdawniejszą siedzibą rodu było Łekno - średniowieczna stolica kraju - między rzeką
Wełną a Notecią - zwanego Pałukami. W XII i XIIIw. w rękach rodu znalazła się większość miejscowości na Pałukach. Przedstawicieli rodziny Pałuków spotykamy jako właścicieli Gołańczy, Danaboru, Kozielska, Czeszewa, Trlęga, Wąsosza, Rynarzewa i Słupów. Znaczącym przedstawicielem rodu w tym czasie jest Jakub I Pałuka ze Żnina - arcybiskup gnieźnieński, który sprowadził do Łekna zakon cystersów.
W XII wieku widzimy Pałuków po stronie Bolesława Krzywoustego zdobywającego Nakło. Ród Pałuków dzielnie wspomagał
w walkach Łokietka z Krzyżakami. Wyróżnił się szczególnymi zasługami kasztelan nakielski Henryk II Pałuka, który otrzymał przywilej założenia w 1299r. miasta Rynarzewa. Do największego znaczenia w państwie ród za czasów panowania Kazimierza Wielkiego w II połowie XIV wieku, gdy ciężkość polityki państwowej przesunęła się z Wielkopolski do Małopolski. Pałucy dążąc do zaistnienia na scenie politycznej, na czołowym miejscu, zakupili dobra ziemskie w Małopolsce i przekształcili swój herb rodowy - siekierkę na godło małopolskich Starzów - topór - wchodząc do tego rodu. Tym sposobem osiągnęli najwyższe stanowisko w państwie.

       Karierę polityczną zrobił w tym czasie prawnuk
Henryka II z Rynarzewa Sędziwój VI Pałuka z Szubina. W latach 1357 - 61 pełni funkcję podsędka brzesko - kujawskiego, następnie piastuje godność starosty bydgoskiego, inowrocławskiego, gnieźnieńskiego, w latach 1370 - 72 podkomorzego poznańskiego, od 1372 r. starosty wielkopolskiego. W 1377r. Ludwik Węgierski powierza mu starostwo krakowskie i na tym urzędzie pozostaje do 1380r. Równolegle Sędziwój pełni funkcję starosty
nakielskiego i wielkopolskiego. W 1381r. otrzymał urząd wojewody kaliskiego, na którym pozostał do śmierci oraz został jednym z trzech namiestników królestwa polskiego, czyli powierzono mu najwyższą godność rejenta - zastępcy króla.

       Szubin stanowił dla Sędziwoja VI Pałuki jego wielkopolską rezydencję. W 1365 roku podniósł tą miejscowość do rangi miasta, zbudował w nim murowany zamek i kościół pod wezwaniem św. Marcina. Na jego prośbę król Kazimierz Wielki nadał kościołowi w Szubinie na wieczne czasy wieś Wieszki.
O zamku Sędziwoja po którym zachowały się do dziś tylko drobne fragmenty. Wiemy, że zbudowany był w stylu
gotyckim w formie regularnego czworoboku i otoczony był murami.

       Sędziwój VI Pałuka jak piszą historycy był mężem
dzielnym i energicznym, posiadał umiejętność rządzenia
ludźmi i jednania ich sobie. Te cechy charakteru i osobowości poparte doświadczeniem dyplomatycznym - wykorzystywał wspaniale jako wielkorządca wielkopolski oraz w burzliwym okresie bezkrólewia po 1386r. Przyczynił się również do sprowadzenia do Polski Królowej Jadwigi. Był na owe czasy człowiekiem wysoce wykształconym, studiował
we Włoszech i Francji, bywał na dworze cesarza niemieckiego, znał kilka języków.

       Zmarł 20 lutego 1403r., nie pozostawił męskiego potomka, dziedziczny Szubin przejął po nim bratanek Maciej Pałuka - syn Śwętosława.


Drukuj temat
: Główna
: Historia
: Patron
: Dyrekcja
: Grono
  pedagogiczne
: Kółka
  zainteresowań
: Jak nas znaleźć
: Uczniowie w
  klasach
: Nasza szkoła
: Tydzień kolorów
: Nadanie
  imienia szkole
: Inne
: Sekcja   Koszykówki
: Dzień sportu
: Bieg Sędziwoja z   Szubina
: Inne
: Wszystkie zdjęcia
: Zobacz księgę
: Wpisz się
Do jakiej szkoły
wybierasz sie po gimnazjum?

Liceum ogólno-kształcące
Liceum profilowane
Technikum
Szkoła zawodowa
Jeszcze nie wiem